Της Μαρίνας Ανδρέου*
Οι πρόσφατες πυρκαγιές στην ορεινή Λεμεσό έφεραν ξανά στο προσκήνιο ένα κρίσιμο ερώτημα που δεν μπορεί πλέον να αγνοείται: Πώς προστατεύει το κυπριακό κράτος τα άτομα με αναπηρίες και τους ευάλωτους πολίτες σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης;
Το Σχέδιο ΤΡΙΠΟΣ, το οποίο σχεδιάστηκε για αυτόν ακριβώς τον σκοπό, παραμένει σήμερα ανενεργό και παραμελημένο. Κι αυτό συμβαίνει την ώρα που η ανάγκη για προνοητικότητα και ανθρωπιά είναι πιο επιτακτική από ποτέ.
Η Πολιτεία δεν δικαιούται να αδιαφορεί. Αναφορικά με τις πρόσφατες καταστροφικές πυρκαγιές που έπληξαν την ορεινή Λεμεσό, ένα μόνο μπορούμε να πούμε: ευτυχώς που αυτή τη φορά δεν χρειάστηκε να ενεργοποιηθεί το σχέδιο ΤΡΙΠΟΣ, που αφορά τον γρήγορο εντοπισμό και την υποστήριξη ατόμων με αναπηρίες, αλλά και άλλων ευάλωτων πολιτών, σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης. Και λέμε «ευτυχώς», διότι το εν λόγω σχέδιο, που εκπονήθηκε από την Πολιτική Άμυνα, φαίνεται σήμερα παραμελημένο και πρακτικά ανενεργό.
Το σχέδιο ΤΡΙΠΟΣ, το οποίο εφαρμόστηκε το 2016 έπειτα από διαβούλευση, δημιουργήθηκε για να εξασφαλίσει την άμεση και στοχευμένη παρέμβαση κρατικών υπηρεσιών σε περιπτώσεις κρίσεων, για πολίτες που δυσκολεύονται να μετακινηθούν ή να προστατευθούν μόνοι τους, όπως άτομα με σοβαρές κινητικές αναπηρίες. Μέσω της δημιουργίας σχετικού μητρώου με τις διευθύνσεις κατοικίας τους, το σχέδιο αποσκοπούσε στην παροχή της κατάλληλης υποστήριξης σε περίπτωση πυρκαγιάς, σεισμού ή άλλης κρίσης.
Αυτό το ζωτικής σημασίας εργαλείο πολιτικής προστασίας, αντί να ενισχυθεί και να εκσυγχρονιστεί, υποβαθμίστηκε. Με έκπληξη και απογοήτευση διαπιστώνουμε ότι η Πολιτική Άμυνα έχει απομακρυνθεί από τη φιλοσοφία του σχεδίου, καταργώντας ουσιαστικά τις πρόνοιες για τον έγκαιρο εντοπισμό και την προστασία των ευάλωτων πολιτών.
Αυτό δεν αποτελεί απλώς ένα γραφειοκρατικό σφάλμα. Είναι μια επικίνδυνη οπισθοδρόμηση. Αντί να προχωρούμε με σοβαρότητα, ανθρωπιά και ευθύνη, επιλέγεται η αδράνεια. Αντί να χτίζουμε πάνω στην πρόληψη και την προετοιμασία, υιοθετείται η λογική των αποσπασματικών και καθυστερημένων αντιδράσεων. Είναι αδιανόητο η Πολιτεία να οπισθοχωρεί από την πρόληψη και την πολιτική προστασία.
Απαιτούμε την άμεση αποκατάσταση και ουσιαστική αναβάθμιση του Σχεδίου ΤΡΙΠΟΣ. Η προστασία της ζωής των ατόμων με αναπηρίες δεν είναι πολυτέλεια. Δεν είναι προαιρετική κοινωνική πολιτική. Είναι συνταγματική υποχρέωση και ταυτόχρονα δείκτης του πολιτισμού μας.
Γιατί η πρόληψη, η προετοιμασία και ο προγραμματισμός είναι αυτά που σώζουν ζωές.
Δεν θα δεχθούμε τίποτα λιγότερο από το αυτονόητο: την προστασία της ζωής και της αξιοπρέπειας κάθε ανθρώπου.
*Επικεφαλής Γραφείου ΑμεΑ της ΕΔΟΝ
