Του Νεόφυτου Παπαλαζάρου
Πολλές είναι οι φορές που το έχουμε πει και θα το επαναλαμβάνουμε με κάθε ευκαιρία: Nοιαζόμαστε και αγωνιούμε για τη νεολαία μας για το παρών και το μέλλον της.
Κάθε φορά που πληροφορούμαστε πως ακόμα ένας νέος έχασε τη ζωή του στον Μολώχ της ασφάλτου, ή ακόμα ένας νέος συνελήφθη για χρήση ναρκωτικών ειλικρινά συγκλονιζόμαστε.
Γιατί εμείς θέλουμε τους νέους ζωντανούς, ενεργούς και δραστήριους με λόγο και άποψη για τα τεκταινόμενα και όχι νέους εξαρτημένους και ασπόνδυλους.
Η νεολαία του σήμερα δεν μοιάζει καθόλου με τη νεολαία του 1974.
Το γεγονός ότι, σήμερα στη χώρα μας έχουν όλοι οι νέοι δικαίωμα στη μόρφωση και οι ευκαιρίες είναι πολύ περισσότερες από ότι ήταν πριν μερικές δεκαετίες είναι πολύ σπουδαίο. Άλλωστε σήμερα το διαδίκτυο προσφέρει πολλές ευκαιρίες αν σωστά το αξιοποιήσουμε για τη μόρφωση μας για απόκτηση καινούριων γνώσεων.
Πολύ συχνά, μιλώντας με τα παιδιά μου, τους λέω πως εγώ τελείωσα το Γυμνάσιο χωρίς να κάνω ένα φροντιστήριο. Ομολογώ πως κάποιες φορές δεν γίνομαι πιστευτός. Δεν έκανα φροντιστήρια, όχι γιατί δεν τα χρειαζόμουν ή πως δεν ήθελα επιπλέον βοήθεια, αλλά δεν υπήρχαν οι δυνατότητες.
Ξυπνούσαμε στις πεντέμισι το πρωί για να πάρουμε το λεωφορείο και να πάμε στο Γυμνάσιο στην Πάφο. Το απόγευμα το λεωφορείο έφευγε από την Πάφο, το αργότερο στις 13:40 για να επιστρέψει στο χωριό.
Και δεν ήταν το απόγευμα μας ελεύθερο για διάβασμα ή παιγνίδι.
Στα χωράφια μας περίμεναν ένα σωρό δουλειές, θέρος, όργωμα, τρύγος κι ότι άλλο μπορούσαμε να βοηθήσουμε. Σίγουρα δεν περάσαμε τόσο δύσκολα όσο πέρασαν οι γονείς και οι παππούδες μας. Όμως οι εποχές, που ήμασταν εμείς παιδιά, και ειδικά μετά το δίδυμο έγκλημα που διαπράχτηκε εις βάρος της πατρίδας μας, ήταν αρκετά δύσκολες. Οι γονείς μας ήταν φτωχοί και αμόρφωτοι, όμως και πάλιν αγωνιούσαν και γνοιάζονταν για μας. Θυμάμαι τον πατέρα μου που πάντα μας έλεγε «μάθετε ρε γράμματα και πουλώ ακόμα και το παντελόνι μου για να σας σπουδάσω. Εμένα η μάνα μου με σταμάτησε από το σχολείο στην τετάρτη του Δημοτικού επειδή ορφανέψαμε και δεν υπήρχαν χρήματα». Έτσι ήταν τότε οι εποχές. Η αλήθεια είναι πως η Νεολαία, είναι το «χρυσό» μας απόθεμα και έχουμε καλή πάστα νέων. Tί είδους πολίτες θα «βγάλουμε» στην κοινωνία; Σε πόσο μορφωμένους και σωστά διαπαιδαγωγημένους ανθρώπους θα παραδώσουμε τη σκυτάλη της κοινωνίας και της πολιτείας μας;
Πρέπει να αξιοποιούμε με ορθότητα τις γνώσεις των επιστημών και της τεχνολογίας που ολοένα ανοίγουν καινούριους δρόμους στην καθημερινότητά μας. Με την ανεύρεση των υδρογονανθράκων στην ΑΟΖ της Κύπρου ανοίγονται νέες προοπτικές για τον τόπο και την οικονομία.
Θέλουμε νέους που να φιλοδοξούν να κατακτήσουν τα Κάστρα της Επιστήμης και του Πολιτισμού, θέλουμε νέους με λόγο και άποψη.