Προσυνεδριακός Διάλογος

Ζούμε σε μια κοινωνία, στην οποία το καπιταλιστικό σύστημα σπέρνει την καταστροφή και εξαθλιώνει τους λαούς. Εξαθλιώνει οικονομικά ολόκληρα κράτη, ολόκληρες ηπείρους. Αυτό δε θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστο και το δικό μας νησί. Ως εκ τούτου, φυσικό είναι να επηρεάζεται και το ίδιο το κίνημα οικονομικά και να μας φέρνει πολλές φορές προ τετελεσμένων, αφού λόγω των οικονομικών μας αδιεξόδων, δεν μπορούμε να δράσουμε όσο ποιοτικά θα θέλαμε ή θα μπορούσαμε, αν είχαμε την οικονομική ευχέρεια για να το κάνουμε.

Μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης, ο καπιταλισμός δεν άφησε και πολλά περιθώρια στην Ε.Ε. να διατηρήσει τη μάσκα, της «Ευρώπης των λαών». Η συνεχής επίθεση στα εργατικά κεκτημένα μέσω των διάφορων συνθηκών, οδηγιών κτλ και η ακλόνητη πίστη στην κερδοφορία του Κεφαλαίου, που φανερώνεται όλο και περισσότερο από τις πολιτικές της Ευρώπης, επιβεβαιώνουν για μια ακόμη φορά την θέση της οργάνωσης μας. Η στάση του ΑΚΕΛ και της ΕΔΟΝ, ήταν ξεκάθαρη από την πρώτη στιγμή. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί μια δυνατότητα επέκτασης των συνόρων του κεφαλαίου, ευκολότερης διακίνησης εργατικού δυναμικού και στηλίτευσης των κεκτημένων της εργατικής τάξης.

Η κατοχύρωση των μαθητικών οργανώσεων θα έπρεπε να είναι εδώ και πολύ καιρό δεδομένη. Το σχολείο είναι μια μικρογραφία της ευρύτερης κοινωνίας, είναι ο χώρος στον όποιο αξιοποιούμε δημιουργικά το χρόνο μας. Εδώ συζητάμε, ακολουθούμε κανόνες. Στο δημοκρατικό σχολείο του σήμερα, ο μαθητικός συνδικαλισμός, έχει όσο ποτέ άλλοτε, θέση.

loader